De basis van het werk is het landschap, de ruimte, weidsheid en vergezichten.

Dit alles speelt een belangrijke rol in het werk. Uiteindelijk wordt het landschap zich steeds meer geabstraheerd om uit te komen bij volledige abstractie. Dit neemt niet weg, dat de verwondering voor het landschap van tijd tot tijd uitnodigt om een stapje terug te doen, wat zichtbaar is in het oeuvre, om vandaaruit weer te vertrekken naar de abstractie. Steeds vaker wordt dan het herkenbare weggelaten en wat overblijft is het rechtstreekse vlak of de directe lijn.  De intensiteit van vlak en lijn is dan essentieel. Minder is dan meer.

Alles draait om de zoektocht naar essentie.

Liefde voor materie en kleur en opgegroeid in een omgeving met veel klassieke muziek, het stoffelijke versus het geestelijke, vrede versus onrust, is hiervoor bepalend. Alles wat zich in het leven voordoet, zoekend naar evenwicht.

Verstilling en ruimte zijn van groot belang, alsook licht en donker.

Het dwingt ons tot waarneming. Het innerlijk is dan zichtbaar in de materiele werkelijkheid.